وقتی مدتها میشینم و آروم نگاهت میکنم ، تو چشمات این سوال رومیخونم که چیه؟و بعد آروم یه لبخند رو لبات میشینه !!نمیدونم به خودت چی جواب میدی
برای من ....یه طور خلسه است ...یه طور عاشقونه کش دار
مثل گرفتن عکس دورقطبی از ستاره های کاهکشون تو نور شب
بی دغدغه میشینی و منتظر میمونی که ستاره ها مسیرشون رو برن...
مجبورشون نمیکنی برای عکسی که میگیری مسیر قشنگ تری برن...
یعنی اصلا چون این مسیر رو میرن دوست داری عکسشون رو بگیری بی دخالت تو ..فقط دوست داری بشینی آروم و نگاه کنی بهشون، به تکاملی که طی میکنن ..سکوت میکنی و آروم آروم پر میشی از ستاره ها ،از خودت خالی میشی
یه عاشقونه آروم بدون هیچ
تصاحب ، تظاهر و تداخلی
.
.
.
وقتی یه دور کامل آسمون رو بچرخی ،خودت نیستی ...عوض شدی
آسمون دیده شدی
لباسات بوی کاه گرفتند
تازه شدی
No comments:
Post a Comment